Over samenwerken gesproken

"Wie herkent dit niet? Roddelen, negeren, traag of niet reageren, uitsluiten, doen alsof je neus bloedt, je mond houden, smoesjes, gladde praat, praten in clichés en platitudes, loze beloften, verschuilen achter de regels, focus op wat ontbreekt, cynisme, klagen, uitstellen, afwachten, beschuldigen, ja zeggen en nee doen, gebruiken, draaien, oneerlijkheid.

Gedoe. Voor samenwerken is gedoe rampzalig. Dat hoeft niet uitgelegd te worden.

Maar soms is het toch beter om niet aan het gedoe te komen. Soms kan het wel eens zo zijn dat juist gedoe het bindmiddel vormt.

Zonder al die moeilijkheden, het klagen en zuchten en puffen en het er steeds met elkaar over hebben, komen medewerkers misschien zelfs niet tot beter functioneren en presteren.

Immers afwezigheid van gedoe slaat dan wellicht een ‘gat’ dat verlammend en ontbindend voor medewerkers werkt.

Organisaties en hun verbanden die voor hun strategie en voor hun voortbestaan niet afhankelijk zijn van hun samenwerkingsvermogen en -kwaliteit hebben de grootste kans op deze omstandigheid van, kort gezegd, gedoe als noodzakelijk kwaad. En kunnen dus beter niet aan het gedoe komen.

Dat betreft echter slechts een klein aantal organisaties. Het leeuwendeel van de organisaties is wel afhankelijk van samenwerkingsvermogen en -kwaliteit.

Voor die organisaties biedt gedoe een noodzakelijke ingang om samenwerkingsvermogen en -kwaliteit te organiseren en te borgen.

"